( مسأله 1021 ) اگر در ركعت سوم يا چهارم مىخواست حمد بخواند تسبيحات به زبانش آمد ، يا مىخواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند ، ولى اگر نيتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده ، مىتواند همان را تمام كند ونمازش صحيح است . ( مسأله 1022 ) كسى كه عادت دارد ، در ركعت سوم وچهارم تسبيحات بخواند ، اگر از عادت خود غفلت نمايد وبه قصد أداء وظيفة مشغول خواندن حمد شود كفايت مىكند ، ولازم نيست دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند . ( مسأله 1023 ) در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند ، مثلا بگويد ( ( استغفر الله ربى وأتوب اليه ) ) يا بگويد ( ( اللهم اغفر لي ) ) واگر نمازگزار پيش از خم شدن براي ركوع اگر چه مشغول گفتن استغفار يا بعد از فراغ از آن باشد ، شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد حمد يا تسبيحات را بخواند . ( مسأله 1024 ) اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . واگر پيش از رسيدن به حد ركوع شك كند لازم است برگردد وحمد يا تسبيحات را بخواند . ( مسأله 1025 ) هر گاه شك كند كه آية يا كلمه‌اى را درست گفته يا نه ، مثلا شك كند كه قل هو الله أحد را درست گفته يا نه ، مىتواند به شك خود اعتنا نكند ، ولى اگر احتياطا آن آية يا كلمه را دوباره بطور صحيح بگويد اشكال ندارد . واگر چند مرتبه هم شك كند ، مىتواند چند بار بگويد اما اگر به وسواس برسد وباز هم بگويد ، بنابر احتياط مستحب نمازش را دوباره بخواند . ( مسأله 1026 ) مستحب است در ركعت أول ، پيش از خواندن حمد بگويد : ( ( أعوذ بالله من الشيطان الرجيم ) ) ودر ركعت أول ودوم نماز ظهر وعصر بسم الله را بلند بگويد وحمد وسوره را شمرده بخواند ، ودر آخر هر آية وقف كند ، يعنى آن را به آية بعد نچسباند ، ودر حال خواندن حمد وسوره به معناى آية توجه داشته باشد . واگر نماز را به جماعت مىخواند بعد از تمام شدن حمد امام ، واگر